Ostatnio wiele czasu spędzam przy maszynie do szycia. Od rana, tylko otwieram oczy i myślę co by tu nowego stworzyć.
Wszystko fajnie ale jakoś na blogu tego nie widać... Niestety... Mam tyle rzeczy do pokazania, taka ochota na podzielenie się swoimi tworami! Nie jest to jednak takie łatwe kiedy ma się do dyspozycji telefon z aparatem i kogoś kto od czasu do czasu przeleci przez mieszkanie i nie bardzo ma ochotę na piękne sesje zdjęciowe;) Dodatkowo każdy szew rozprasowuję na ręczniku położonym na podłodze, żelazkiem które ledwo zipie:D
No cóż, jedyne co teraz mogę to nadrobić straty w zdjęciach, bo jest co pokazać...:)
W takim razie dziś czas na sukienkę którą stworzyłam w międzyczasie. Nie jest to ani ostatnia rzecz, która wyszła z pod igły, ani pierwsza od dłuższego czasu. Uszyłam ją "raz, dwa" w momencie gdy naszła mnie ochota na nową kieckę. Chwilę poszperałam w kartonach z materiałami i dobrałam sobie kolory, które są bardzo słoneczne, więc na taka pogodę jaką teraz mamy, idealna. Dzięki temu, że jest bardzo prosta w kroju, dosyć luźna i nieprzylegająca do ciała, więc można śmiało założyć ją w największe upały.
No cóż, jeszcze przez miesiąc pomęcze się ze swoją wspaniałą komórką...a potem przyjedzie do mnie siostra z aparatem:D wtedy to będzie dopiero szał w dodawaniu postów! Jeden za drugim...!
PS. W deskę do prasowania zaopatrzę się jutro bo szwy mogłyby wyglądać lepiej;)
wtorek, 31 lipca 2012
środa, 11 lipca 2012
Moja mała pięciominutówka
Wczoraj miałam dosyć biegania między pasmanterią, a sklepami z tkaninami w poszukiwaniu odpowiedniego materiału na kiecki. Udało mi się nawet wyhaczyć tanią koronkę, z której jeszcze nie wiem co uszyję, ale uszyję na pewno COŚ :)
Kiedy stałam przy ladzie w pasmanterii, w oczy wpadła mi szeroka guma do spodni czy spódnic. Nie dość, że na prawdę ładna to jeszcze na przecenie! 1zł za metr takiej gumy... kupiłam 2m białej z granatowymi paskami i 2m granatowej z białymi. Zawsze się przyda ;)
Dziś rano wstałam i wiedziałam, że guma przyda się dziś do mojej małej pięciominutówki!
Kiedy stałam przy ladzie w pasmanterii, w oczy wpadła mi szeroka guma do spodni czy spódnic. Nie dość, że na prawdę ładna to jeszcze na przecenie! 1zł za metr takiej gumy... kupiłam 2m białej z granatowymi paskami i 2m granatowej z białymi. Zawsze się przyda ;)
Dziś rano wstałam i wiedziałam, że guma przyda się dziś do mojej małej pięciominutówki!
sobota, 7 lipca 2012
Wiało nudą...
Dawno mnie tu nie było...oj dawno. Sama nie wiem jak to się mogło stać! Tyle zamieszania ostatnio. Myślałam, że w momencie zakończenia roku akademickiego w moim życiu zapanuje spokój, cisza i będę mogła usiąść i szyyyyć. Rzeczywistość okazała się jednak bardziej brutalna. Zmiana mieszkania na wakacje miała trwać jakieś 2, góra 3 dni. Przeciągnęło się to na ponad tydzień, a przenoszenie moich manatków z miejsca w miejsce poszła na 7 transportów osobówkami...no niemożliwe! Ja mam tyle rzeczy!? Dwa kartony to same tkaniny. Może nie jest to jakiś szczyt dla osób szyjących, ale mimo to myślałam, że mam ich mniej. Mój obecny pokoik, na szczęście tylko wakacyjny, ma pojemność może 1/3 moich rzeczy. Fakt, upchałam tam wiele, jednak sztaluga i stół musiałam odstawić w kąt w stanie nieużytkowym. Mimo tego, że bardzo mi się tam podoba to nie mogłabym na stałe mieszkać w klitce 3.5m na 2.5m.
No ale mniejsza o to. Teraz już tam sobie mieszkam od około tygodnia, rozpakowałam się, chociaż i tak jeszcze nie wiem gdzie mam niektóre rzeczy, i wzięłam się za maszynę.
Kiedy byłam w domu, Mamcia dała mi sukienkę, którą znalazła wśród swoich szmatek. Ona jednak nic z tym nie mogła zrobić dla siebie, więc trafiła w moje ręce:)
Na pierwszy rzut oka mogła wydawać się nudna, jednak ja zobaczyłam w niej wiele dobrego.
Suknia sięgająca do połowy łydki, bez wyraźnej talii z opadającymi ramionami...ech, nie może tak być!
No ale mniejsza o to. Teraz już tam sobie mieszkam od około tygodnia, rozpakowałam się, chociaż i tak jeszcze nie wiem gdzie mam niektóre rzeczy, i wzięłam się za maszynę.
Kiedy byłam w domu, Mamcia dała mi sukienkę, którą znalazła wśród swoich szmatek. Ona jednak nic z tym nie mogła zrobić dla siebie, więc trafiła w moje ręce:)
Na pierwszy rzut oka mogła wydawać się nudna, jednak ja zobaczyłam w niej wiele dobrego.
Suknia sięgająca do połowy łydki, bez wyraźnej talii z opadającymi ramionami...ech, nie może tak być!
niedziela, 17 czerwca 2012
Do trzech razy sztuka!
Nareszcie zakońcyzłam rok akademicki. Z projektami i pracą na uczelnię mogę pożegnać się do października. Uff... teraz mogę wziąć się za moje ulubione czynności:D Praca w domu przy maszynie to poprostu wakacje marzeń. Nie wiedziałam nawet, że mogę aż tak bardzo zatęsknić za szyciem. W ostatnim poście pisałam, że stanę na głowie byle szyć, ale okazało się, że w ostatnich dniach sesji musiałam stawać na głowie żeby wykończyć ostatnie projekty... Tak, to było cięższe niż myślałam. Ostatnią noc sesji nawet nie zmrużyłam oka przez co na przegląd poszłam ledwo żywa. Mimo to wszystko poszo jak należy:)
Już w trakcie sesji Patrycja zaczaiła się na mnie i podsunęła pod nos swoje tkaniny, z których miałam stworzyć jej nowe kreacje. Jak tylko skońcyzł się szał projektowy, wzięłam się do roboty!
Proszę wybaczyć ale nie mogłam się powstrzymać aby nie umieścić tu rysunku poglądowego, Patrycji wizji na temat jednej z sukienek...:D
niedziela, 27 maja 2012
Obrona konieczna!
Mimo tego, że czasu mało to ja i tak się nie poddaję! Najpierw obowiązki, potem przyjemności?
A może przyjemności, a po nich obowiązki...? Hmmm... Nieee;) Obowiązki przeplatane przyjemnościami
to najlepszy układ, zdecydowanie!
Kiedy koleżanki przychodzą do mnie z materiałami na nowe kreacje to ja poprostu nie jestem w
stanie odmówić. Stanę na głowie, nie będę spać, ale uszyję! :D
Tym razem nawiedziła mnie Aneta z potrzebą sukienki. Miała być prosta, elegancka, kobieca. Obrona
pracy dyplomowej z Architektury wnętrz to nie byle okazja, musiała być wyjątkowa.
Pomyślałam "Hmmm... zrobię to".
poniedziałek, 14 maja 2012
Huhu ha... idzie sesja zła!
Ostatnio zauważyłam pewną bardzo dziwną rzecz, a mianowicie wieczny brak czasu na cokolwiek.
Zbliżająca się sesja, nad głową tykający zegar z okropnie szyderczym głosikiem "Nie zdążysz, nie
dasz rady, zabraknie Ci czasu". Cały czas masa myśli biegających po głowie, znudzenie całą robotą
związaną z sesją... projekty, projekty, projekty... wszystko na określony termin. Zaczynam
dostawać szału!
Znalazłam jednak rewelacyjną metodę na siebie:D Co zrobić jeśli brak Ci czasu...?
Znajdź sobie więcej roboty. Trochę śmiesznie brzmi ale u mnie idealnie się sprawdza. Całą majówkę spędziłam przy komputerze z myszką w ręku robiąc kolejne rzeczy na uczelnię. Po trzech dniach ciągłej pracy myślałam, że oszaleję. Studia studiami, ale ciągłe siedzenie przy jednej rzeczy poprostu zaczyna nudzić.
niedziela, 29 kwietnia 2012
Zauważona!
Będąc na tygodniowym wyjeździe w Mediolanie miałam okazję przeżyć na prawdę wiele fantastycznych
chwil. Tyle różności i doznań związanych z tym miejscem. Spacery pomiędzy uroczymi uliczkami
Triennale, jednej z dzielnic miasta dały niezapomniane chwile. Mimo ogromnego pośpiechu jaki był
związany z faktem, że byłam tam specjalnie po to aby zebrać jak najwięcej informacji i katalogów
na temat projektowania wnętrz starałam się jak najwięcej chłonąć z otaczającego mnie wtedy świata
co pomogło mi w wielu inspiracjach projektowych jak i modowych.
Pod koniec tej przyjemnej pogoni zostałam zaczepiona przez pewnego mężczyznę. Zapytał czy może
zrobić zdjęcie mi i temu co mam na sobie po czym dostałam od niego wizytówkę ze stroną bloga.
Blog modowy pokazujący jak się noszą ludzie przechadzający ulice "wielkiego miasta".
Byłam ogromnie zaskoczona, że zasłużyłam sobie na taki zaszczyt! Ale czym...? Ach! Mój ulubiony
płaszcz został dostrzeżony! Uszyty pod koniec ubiegłego lata został pokazany światu:)
Zastanawia mnie tylko jedno. Dlaczego w opisie jest "by Patrizia Pepe"? Hm, nie mam bladego
pojęcia. Napisałam zapytanie, jednak odpowiedzi wciąż nie dostałam. Czyżby mój płaszczyk tak
bardzo przypadł komuś do gustu, że musiał przypisać go swojej twórczości? No ciekawe... Powinnam
odebrać to jako "kradzież" czy może jako "komplement"? Sama nie wiem.
Fotka może nie należy do najpiękniejszych ale ja mam coś w zanadrzu;)
wtorek, 24 kwietnia 2012
Mediolan w bieli!
Właśnie zakończył się tydzień dizajnu w Mediolanie. Przeżycia projektowe jak i modowe niesamowite. Mnóstwo zwiedzania, oglądania i oczywiście dźwigania;)
Dzień pierwszy. Dziewczęta wychodzą na targi. Każda chce wyglądać jak najlepiej w wielkim świecie, czyli zakładamy swoje najlepsze i jednocześnie wygodne kreacje. Dziwnym zbiegiem okoliczności wszystkie wskoczyłyśmy w biel, a co najważniejsze tą, która wyszła spod mojej cudownej maszyny do szycia. Wiadomo od zawsze, że biel jest bardzo klasyczna i jednocześnie elegancka. Doskonale podkreśla delikatną urodę kobiet, dzięki czemu czujemy się w niej fantastycznie. Tak też było tego dnia!
Ja byłam ubrana w znane już na blogu, własnej roboty białe spodnie. Towarzyszył im kremowy sweterek "siatka rybaka" z C&A, bladoróżowa torebka H&M, oraz balerinki z Zary w kolorze pudrowego różu.
niedziela, 15 kwietnia 2012
A skóra taka tania!
W internecie jest masa skarbów, które można dostać naprawdę za grosze.Jakiś czas temu wpadł mi w
ręce przepiękny kawałek skóry wystarczający tylko i wyłącznie na torebkę kopertówkę. Odłożyłam ją
na półkę wiedząc, że na pewno się do niej niebawem dobiorę. I jest! Torba powstała w mgnieniu
oka. Nagły przypływ energii i chęć podjęcia wyzwania uszycia torebki z prawdziwej mocnej, grubej
skóry wzięły górę! Kopertóweczka powstała w połączeniu tkaniny doskonale imitującej skórę (na
bokach i środku klapki), materiału usztywniającego całość oraz tkaniny wyścielającej. W środku
znajduje się także kieszonka na zamek mieszcząca drobne rzeczy takie jak telefon, pomadka czy
jakiekolwiek drobiazgi. Po piątkowym uszyciu musiałam biec w sobotę, na ostatnią chwilę do
kaletnika po przebicie dziurek, w których przymocowany jest łańcuszek służący za pasek torebki.
Nie było to takie proste. Przemiły Pan chciał mnie nabrać i twierdząc, że zrobienie oczek
kaletniczych wymaga czasu i jest trudne, zaprosił mnie po odbiór w poniedziałek. Ale ja muszę na
teraz! Jak Pan mnie tak nabierał, to pomyślałam, że nie będę gorsza i też go trochę oszukam.
Powiedziałam, że nie jestem z Wrocławia i w poniedziałek już mnie nie będzie. Nagle okazało się,
że oczka można przebić w ciągu godziny i nie będę musiała czekać na moje cacko cały weekend:)
Koszt:
skóra: 30zł
tkanina na boki: 5zł za kawałek z resztek (50cm)
wyściółka: stare zapasy domowe
kaletnik: 8zł
łańcuszek: ok 5zł
sobota, 7 kwietnia 2012
Jak ja kocham wrocławskie lumpeksy! [Przesunięte/ Opóźnione wyznanie miłości]
Z przyczyn technicznych post, który miał być dodany w zeszłym tygodniu, został przesunięty na dziś. Miałam małe kłopoty, ale już wszystko naprawione i mogę zaczynać!
Zawsze przerażały mnie sklepy z używaną odzieżą. Sterty szmat poprzerzucane przez siebie, porozrzucane po podłodze... zgrozo. Do czasu! Jakiś miesiąc temu odwiedziłam "taniego armaniego" znajdującego się przy ulicy Ruskiej i pierwszy raz w życiu wyszłam z uśmiechem od ucha do ucha:D Wśród szmatek, które kupiłam, tylko jedna była do założenia od razu. Cała reszta to wspaniałości do przeróbki. Jedną z takich rzeczy była długa, wzorzysta spódnica w pastelowych odcieniach. Od dłuższego czasu szukałam tkaniny na krótkie spodenki z lekko podwyższonym stanem i mankiecikami przy nogawkach. Udało sie! Tkaniny jednka nie znalazłam w hurtowni tylko...w lumpeksie! Kiedy wzięłam się za rozpruwanie kiecki, okazało się, że jest ona uszyta z całej szerokości materiału. Długa na jakieś 80cm, wiec miałam dosyć spory kawałek na te moje spodenki. W spódnicy był nawet dobry zamek i guzik, który wykorzystałam w mojej nowej kreacji, a całość kosztowała mnie aż 3zł! Lekkie, wiosenne i poprawiające mi samopoczucie spodenki są gotowe, a tkaniny nawet jeszcze zostało. Niezbyt wiele, ale już mam na tą resztkę niezły pomysł!
Subskrybuj:
Posty (Atom)










